X
تبلیغات
رایتل

یکشنبه 18 مرداد‌ماه سال 1394 ساعت 03:32 ب.ظ
احساس می‌کنم هر چیزی حتی جنده‌گی یا جاکشی، تَهی..کَفی..قعری باید داشته باشه. اما اشتباه می‌کنم. بعضیا فقط مردن به عمق کثافت بودن‌شون پایان می‌ ده.
جنده بودن یا جاکش بودن چیزیه که انسان انتخاب می‌کنه باشه. مشکلی هم نداره تا وقتی با انتخاب این شغل به دیگران آسیب نزنی و زده می‌شه. بعضی آدما عین اختاپوس می‌مونن. هزار دس دارن..هزار دس سمی و لزج..هی دس‌درازی می‌کنن به مایمتلک بقیه..و این به خودشون ربط داره و آدمی که سمتش دراز شده اما کاش این مسئله حس نشه. کاش من نبینم و حس نکنم و ندونم.
کاش کمی فقط سرشون رو به چیز دیگه‌ای جز دادن پایین‌تنه گرم می‌کردن. فیلم‌های زیادی هس که به ما یاد داده فکر کنیم این یه سلیقه و انتخاب شخصیه و ردست هم می‌گه اما فکر کن تو محیطی قرار بگیری که به طور مداوم اشارات و حرکات و سکناتش حاکی از داد و ستد جنسی ِ مبتذل باشه.
بازاری..انگار توی محله‌های خطرناک و پرخطر زن‌هایی چزم تقلبی پوش سیاه پوشیده باشن و با هر کی از راه رسیده راه بیفتن. بی‌احساس. تازه اینی که دارم می‌گم کاریه فاقد روح و بیشتر درآمدزاس. ممکنه طرف دفترچه‌ی بهداشت داشته باشه و تاییده شده باشه کارش از طرف جهات ذی ربط  و فلان...چیزی که من ازش نفرت دارم بی‌بندوباریِ عنیه که هیچ کنترلی روش نیس.
اینه که روح و اصالت از رو آدم می‌دزده و از نظر من اینایی که می‌بینم شبیه پوسته‌ای آلت‌دارن...نوعی حرص توشون هس که شدت و سرعت همراهش اجازه‌ی کسب یه لذت اصیل رو بشون نمی‌ده.